اگر خاموش بنشینیم گناه است

تا پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم و البته حوادث بعد از آن، که هر چند خساراتی را به کشور و حرکت رو به جلوی آن وارد ساخت،لیکن باعث برکات فراوانی هم شد که از جمله آن میتوان به باز شدن دملی چرکین که باعث کند شدن روند حرکتی انقلاب و البته با هدف منحرف کردن جهت گیری انقلاب اشاره کرد که سر باز کرد و عفونتهای آن خارج شدند و افراد و جریاناتی که در این دوره همچون عفونت خارج شدند را بدون اینکه نامی از آنها ببریم میتوانیم با مروری کوتاه در ذهن خود به افراد و جریانهای فراوانی اشاره کنیم.

این نوشته به هیچ عنوان در صدد عقده گشائی و انتقام کشی از اشخاص و افراد و جریانهای گوناگون نیست و صرفا تحلیلی جزئی است از حوادث و نظریاتی که امروز،امروزی که متآسفانه برخی انتظارات به حق مردم از رئیس جمهور براورده نشده است،لیکن افراد و جریانات مختلف فقط با نیت ماهیگیری از آب گل آلود،هر روز با نظرات مختلف خود سعی در برپا کردن آشوب جدید و مطرح شدن خود را دارند می باشد و البته نباید از این موضوع نیز به سادگی گذشت که آنچه زبان این افراد و جریانات را دراز کرده،متآسفانه نوع عملکرد دکتر احمدی نژاد هم یکی از آنها است و البته نه همه آن، زیرا این جماعت ثابت کرده اند که اهداف دیگری دارند.

این روزها که خوشبختانه مردم کشورهای اسلامی از کوچکترین کشور اسلامی چون بحرین تا مصر با سابقه کهن درتاریخ اسلام و پیش از اسلام با الهام از نظام جمهوری اسلامی ایران و انقلاب امام خمینی(ره)،کاخ سفید واشنگتن و همه کاخهای مستکبران را در اوج بحران قرار داده اند ،متاسفانه در ایران که به درستی داعیه ام القرائی جهان اسلام را دارد برخی رودربایستی ها و تشکیک در امور سرنوشت ساز برای مردم و بایدها و نبایدها دل مردم را خون کرده، مردمی که از پس تمامی امتحانات مهم و اساسی در این کشور سربلند بیرون آمده اند ،مردمی که با یک توهین نسبت به امام خود در روزنامه اطلاعات قیام کردند و پس از آن آزمونهای بزرگ و کوچک را تجربه کردند ،همچون پیامبرشان در محاصره اقتصادی قرار گرفتند و همچون او مورد تمسخر پلیدترین افراد قرار گرفتند و همچون ایشان کوچکترین خللی در عزم شان حاصل نشد و همچون قیام آن حضرت،نهضت خود را جهانی کردند و البته در این راه سختی را به جان خریدند ،شهید دادند ،مبارزه کردند،سخت کوشی را اولویت خود قرار دادند و البته این بار پس از رحلت مقتدای خویش فریب نخوردند و گرفتار سالوس های زمان خویش نشدند و مقتدای خود را به سرعت یافتند و در راه آرمانهای مقدس خود گامها را مطمئن برداشتند و امروز به اعتراف رژیم صهیونیستی،همه انقلابهای در راه و بیداری اسلامی، مرهون اندیشه و تفکر انقلاب سال 1357 مردم ایران است.

حکایت دولت نهم و دهم و خدمات برجسته دولت احمدی نژاد ، در یک صفحه و یک مقاله و یک تحلیل و یک سخنرانی نمی گنجد.

نه این نوشته قصد تحلیل خدمات برجسته این دولت را دارد و نه توان این کار را در خود می بینم.

ابتدا بگویم که من هم از مشائی خوشم نمی آید،نه بگذارید اصلاحش کنم من از مشائی بدم می آید،البته درستش این است که مشائی در حد این نظام نیست.

اما،بزرگترین خدمت دولت نهم ،تشکیل همان دولت بود، کیست که نداند اگردر رأس دولت نهم احمدی نژاد نبود،قطعا هاشمی رئیس جمهور شده بود و باز هم کیست که نداند اگر هاشمی در سال هشتاد و چهار رئیس جمهور شده بود همین امروز انقلاب به تاریخ پیوسته بود.

در ذهن خود هاشمی را دوباره مرور کنید،کردید؟

اینک یاران هاشمی را مرور کنید،به چه نامهائی رسیدید؟

چهاردهم خرداد سال هشتادونه روزی پر راز و رمز نبود،روزی بود که همه دوستداران نظام و حضرت امام،به سادگی و بدون آلایش همه گفتنی های خود را با زبانی بسیار ساده و همه فهم بیان کردند.

آنانی که باید این پیام را دریافت می کردند نیز پیام را گرفتند،هر چند به زبان نیاوردند و اقرار نکردند،لیکن پیام را دریافت کردند،حتی قبول داریم که به مفهوم پیام عمل نکردند لیکن یقین داریم که پیام را گرفتند و البته تا حدی نیز خود را جمع و جور کردند.

پیام مردم به سران فتنه نبود که مردم در نه دی و بیست و دو بهمن تکلیف آن جماعت را روشن کردند، بلکه اینبار پیام مستقیم مردم به کسانی بود که با پسوند نام امام خود را در جایگاهی دیگر می دیدند و تملق عده ای خاص باعث شده بود که این جماعت خود را در پرده ای آهنین فرض کنند که البته در حرم حضرت امام همه دیدیم و دیدند که تار عنکبوتی که به دور خویش تنیده بودند با فریاد مردم پاره شد و رفتند که رفتند.

خرداد، ماه قیام است،ماه حوادث ماندگار در تاریخ است،خرداد،ماه قیام امام است،امامی که امتش برای راه او جان فدا میکردند،سر میدادند در راهش،امامی که امت داشت،امتی از پاکترین و صالحترین و وفادارترین امت تاریخ تا به امروز.

خرداد،برخلاف ماههای دیگر از اول خرداد آغاز نشد،این بار خرداد از پانزدهم آغاز شد،روز قیام امام همراه با امتش برعلیه طاغوت،برعلیه اشرافیت،برعلیه ظلم،برعلیه اسلام آمریکائی،برعلیه وابستگی،برعلیه تزویر،برعلیه دربار و برعلیه هزار فامیل.

خرداد اما با پانزدهم آغاز شد ولی پایانی ندارد،یادگارانی دارد این قیام که شاخص ترینش ولایت فقیه است.

هر که با این شاخص در افتاد ریشه خود را سوزانده است و اگر آنروز فقط اعتراض کوچکی را از امت امام دیدی،بار دیگر اینگونه نیست و این یک هشدار بود.

پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری در سال گذشته،تمام امید جبهه مخالف خط امام و رهبری از بین رفت و کاخ آرزوهای این جماعت فرو ریخت.

صدای سقوط این آوار، در حوادث پس از انتخابات به خوبی شنیده شد و هر روز که گذشت، فرکانس این صدا با نوساناتی همراه بود،گاهی چنان فریاد می زدند و گاهی نیز با لحنی ملایم تر،اما هر چه که بود این بود که این همه هیاهو فقط صدای ناله این جماعت بود از سیلی غیر منتظره ای که از مردم خورده بودند.

به هر طنابی هم برای نجات خویش متوسل شدند،گاهی خط امام و زمانی یاران امام و امروز هم بیت امام بهانه این جماعت شده است.

سؤالی که مطرح است این است که مشکل این جماعت چیست ؟

سال گذشته در چنین ایامی بود که هیجان انتخابات به اوج خود رسیده بود و اکثر مردم تصمیم خود را گرفته بودند،آن عده هم که هنوز مردد بودند با دقت، مناظره کاندیداها را رصد می کردند.

لازم به گفتن نیست که چهار کاندیدا به یک گروه سه نفره برعلیه یک گروه یک نفره! تقسیم بندی شده بودند و آن گروه سه نفره، مدام سوابق خود را به رخ کشیده و از امام مایه میگذاشتند و البته عملکرد دولت را به نقد میکشیدند و از خود و سوابق خود تعریف می کردند.

یکی از نقدهائی که به دولت وارد می کردند،حمایت دولت از مردم بی دفاع فلسطین و البته غزه بود و دیگر ایراد دولت را در حمایت از حزب اله لبنان می دانستند.

تفاوتی وجود دارد در بین بیعت کنندگان با مولای متقیان امام علی(ع) در آن زمان و بیعت کنندگان با سلاله پاکش حضرت آیت اله خامنه ای در عصر حاضر.

بیعت کنندگان آن روز،آزموده شدند و نتایج آن آزمون اینک در اختیار ما قرار گرفته است،اما در آن دوران شاید بتوان گفت که این تجربیات،در اختیار مردم آن روز نبود.

از تاریخ آن دوران آموخته ایم که کسانی که به هر دلیلی از ولایت فاصله گرفتند و دنیا طلبی و آسایش پیشه کردند،دیری نپائید که به بلایائی سخت مبتلا شدند و دچار گرفتاری شدند که هرگز از آن به سلامت عبور نکردند و البته در تاریخ نیز نامی ننگ برای خود به یادگار گذاشتند.

مدتی است که دیگر نوشتنم نمی آید،شاید حدود دو ماه.

سوژه هم برای نوشتن الی ماشاالله.

دوستی گفت که تو قطره ای بیش نیستی در این دریا،پس به دریا بپیوند که بمانی.

او درست میگفت،پس عزم خود را جزم کردم که بنویسم و به دریا بپیوندم.

از کجا شروع کنم؟

در افکار خود رفتم به سوی قوه قضائیه.

نوجوانی خام را در نظر بگیرید که درحدود بیست سالگی ، پدر خود را از دست می دهد.

اینک تصور کنید که پدر این نوجوان خام،یکی از مؤثرترین افراد در سرنوشت یک کشور و انقلاب بوده است و البته آن پدر، خود یادگار بزرگمردی است که نه تنها تاریخ یک کشور و یک منطقه ، بلکه تاریخ کره زمین متأثر از قیام و حرکت او شده است و تمام حرکتها و انقلاب ها در کره خاکی  که بر علیه ظلم و ستم به وقوع می پیوندد،الهام گرفته از قیام آن بزرگمرد خواهد بود.

آری صحبت از خمینی کبیر است و مرحوم حاج احمد آقا و فرزند آن مرحوم .

موقعیت ممتاز امام در جامعه نیاز به گفتن و نوشتن ندارد و البته صیانت از این موقعیت ممتاز در جامعه پس از رحلت آن رهبر الهی ، بر عهده فردی قرار گرفت که  سالها تحت تعلیم آن امام قرار داشت،سالهای پیش از خرداد1342و همچنین هنگامه مبارزه با رژیم ستمشاهی را با اعماق وجود درک کرده بود،سختیهای دوران تبعید و گرفتاریهای مبارزه با ابتدائی ترین وسائل و ارتباط با اقشار گوناگون را در نزد امام آموخته بود.